GazeteKemer, sevgili Aslan’ını kaybetti

Payla�: Yaz� Boyutu:

12074 Kez Okundu

 Kemer’deki hayatımızı çekilir kılan dostlarımızdan birini, düşüncesiz 'Turistik”; bir trafik canavarına kurban verdik.

Daha henüz bir yaşına yakınlarda ulaşan maskotumuz Arslan, matbaada çalışan arkadaşlarımızı ziyaret edip büromuza dönerken otomobille ezilerek öldürüldü.

Bizim için çok şey ifade eden “;Oğul”; Arslan, dünyaya geldiğinden beri sevgiyle yoğrulmuş özel bir can yoldaşı olarak 24 saat çalışmalarımızda bize eşlik etmesiyle, canayakınlığıyla, anlamlı bakışlarıyla unutulmaz anılar bırakarak gitti.

Sokakta yaşayan annesi Karamel ile hiçbir zaman ehlileşmeyen ve geçen yıl bizleri habersiz terkeden babası Nazmiye’nin en güzel yanlarını almıştı. Sokakta ölmek üzereyken bulup sahiplendiğimiz Fırtına’ya ağabeylik yapıp yalaya yalaya kendisini uyuz, mantar, parazit gibi rahatsızlıklara maruz bıraktığını unutmamız mümkün değil.

Arslan, zaman zaman gazetemize konu ettiğimiz duyarsız sürücülerden birinin kurbanı oldu. Acı haberi duyup koştup yanına geldiğimizde, çırpınmaları sona ermiş, yuvalarından fırlamış gözleriyle, son çığlığını atarken açık kalmış ağzı ve kana bulanmış kehribar rengi tüyleriyle öylece yatıyordu. Küçücük yüreği susmuştu.. Bu, sevgili Arslanımızı kaybettiğimiz anlamına geliyordu.

Oysa daha 20 dakika önce masanın üzerinde O’nu severken anlamlı bakışlarında sevgi, bize sonsuz güveni vardı.

O’nu kucaklayıp, kanlı tüylerine veda gözyaşlarımızı akıttık.

Şimdi, sevdiği hayvanını, can dostunu benzer şekilde kaybeden insanların duygularını daha iyi anlıyoruz. Mesela, Yuki’sini kaybeden Sevim hanımı.. Sokakta, veteriner kliniğinde yaşadıklarına şahit olduğumuz nice insanı...

Arslanımızı, kendimize en yakın noktada toprağa verdik. Sevgisini, dostluğunu ise kalbimize kazıdık. Mesleğimizin gereği her türlü olaya tanık olmaktan nasırlaştığını sandığımız yüreğimizin bu kadar yanacağını, Arslan’ın kaybının bu kadar acıtacağını tahmin etmiyorduk.  Üzgünüz.

Bugün gazetemizde Arslan’ımızın bazı fotoğraflarını yayınlıyoruz. O, şüphesiz bir kişilikti, en az bizim kadar yaşamaya hakkı olan bir varlıktı, bir Can’dı.

Hadiseyi abarttığımızı düşünenler varsa, onlara şunu söylemek gerek:

“;Arslan’ı veya başka bir canlıyı, insan dahil her canlıyı yok eden, yok etme riski oluşturan herkesin, varlıkların bir yaşamı, bir geçmişi olduğunu hatırlamasını istedik. Arslan’ın yaşama hakkını elinden alanın ciddi bir cezai yaptırımı yok. Ama insanların kendi vicdanları var. Bugün olmasa da bir gün, vicdanları, kendilerini mahkum edecektir.

Bir hayvanı ezip geçme dikkatsizliğine, bırakıp kaçma duyarsızlığına düşenin, bir insanı da öldürme potansiyeli vardır. Bu risk hepimiz için geçerlidir. Bu haliyle, direksiyon başına geçen herkese uyarı niteliği taşır. Arslan’ın yerinde hepinizin sevdiği bir yakını, insan veya hayvan, can dostu olabilir. Ve O’nu kaybettiğinizde, işte bu fotoğraflardaki gibi onun yaşamı gözünüzün önünden akar, gider. Bir daha da geri dönmez, dönemez”;

Arslanımızın yaşamını elinden alan ve kaçan kişi, bunu mutlaka bir gün anlayacaktır.

Ve bir can almanın bedelinin, otomobiline bulaşmış kanı yıkamak kadar kolay olmadığını..